Ne buraya aittim artık ne oraya.. bu karmakarışıklığın ortasında.. nasıl sevebildim bir benliği daha.. umulmadık.. tuhaf bir bağ.. ama sevdim.. sevdim boşuna.. Ne önümdekine aittim...
Kefenlerimiz hazır...Mezarımız doğduğumuz gün kazılmış... Sadece CANımızın gitmesi kalmış. Günler geçtikçe ÖLÜM geliyor... Zoruma gidiyor yaşananlar yaşanmayanlar... Zoruma gidiyor ihtimaller... Canım hiç bu kadar yanmadı...
Ah İstanbul... Suretinde daha kaç sürpriz bekliyor beni kimbilir...? Öylesine şaşkınlık içinde devam ediyorum ki... Yaşananlar değil hayatın birden bu denli boyut değiştirmesi akla...
Yaralı bir kuştum avuçlarında... Sen tüm çırpınmalarıma rağmen öyle sıkı tutuyordun ki beni hırçınlığım tek sanaydı.. Acımdan en yakınıma, avuçlarında acı çektiğim sanaydı öfkem...Hani dayanamayıp...
Her kalemin ucuna düşen harf sendin... Her dilimin ucuna gelen kelime sendin... Ben her yazdığım kelimede seni büyüttüm, ben her kurduğum cümlede seni büyüttüm... Bahar...
Ben sonsuz sevdim seni... Her saat her dakika her an ben seni yaşadım... Sensiz bir günüm geçmedi oldu yıllar...Sana bakmak başka bişeydi Sevgili... Gelmeyeceğini bile...
Kal demiyorum... Gidişine gönüllüyüm şimdi. Öyle ki; ben tekim. Ben sensizim... Ben bensizim... Sevdiğim, yıllarımı verip karşılık beklemediğim, hakkın olmayan sevdayı yaşattığım, sabahlara kadar bir...
Ey hüznü yüzünde gülücük diye saklayan sevdalı...Hayat herkese bir yol çizerde sadece sana mı tercih bırakır? Zor kararları alıp için yana yana doğru sandığınla ilerlemek...
Hadi git...Ben boşa çırpınmışım. Onca mektubu başkalarına yazmışım sanki... 'Her şey bitti' Ne acı bir söz. Belki üzdüm seni ama seni sevdiğimden. Yazık oldu. Belki...
Yine öyle bir gün... 'Her şey bitti' anlardan biriydi...Bir koltuğa oturup kalakamadığı, kapalı televizyona uzun uzun baktığım, halıdaki desenlerden anlamlar çıkarır gibi incelediğim günlerden biriydi...İşte...
Alnımın yazısı olduğun kadar alnında da yazıyım....Yusuf,dedi Züleyha, sen benim, evvel düşen şehrimsin, ahir düşen şehrimsin. Ezel düşen şehrimsin, ebed düşen şehrimsin.Yusuf,dedi Züleyha; kalbim...